Rozwój abstrakcji i uogólniania u dzieci od 3 do 7 lat cz. II

Klasa logiczna — produkt klasyfikacji, czyli operacji, która zakłada ujęcie stosunku części (elementów) do całości w aspekcie przynależności (należy do klasy A) i włączania (klasa A jest częścią klasy B), z czym łączy się wnioskowanie (a zatem klasa B jest większa od klasy A).

Czytaj dalej Rozwój abstrakcji i uogólniania u dzieci od 3 do 7 lat cz. II

OPINIE O STARSZYCH ROBOTNIKACH

Chociaż zdolności i możliwości pracy zawodowej ule-] gają zmianom przez całe życie, można stwierdzić, że po czterdziestce dla robotników wykwalifikowanycl i półwykwalifikowanych następuje pewien przełom! Nadzór techniczny i przełożeni mają różnorodne po{ glądy na temat pracy „starszych” robotników. Istnieje jednak dość powszechna opinia, że pracują oni wolniej] ale niekoniecznie mniej wydajnie, albowiem długolet-f nie doświadczenie i indywidualnie wypracowane meto] dy kompensują mniejszą szybkość ruchów i obniżeni sprawności sensorycznych (47). Gorszy jest ich star zdrowia, wzroku i słuchu, szybciej występuje zmęcze-l nie, częstsze są przypadki choroby płuc i żołądka. Uwa-j ża się, że starsi robotnicy uczą się wolniej, jednak na ich pracy można polegać, szczególnie w zakresie robo] wymagających niepełnych kwalifikacji. Okresem naj-j lepszym dla uczenia się nowej pracy i adaptacji dc nowych metod są lata między 15 a 35 rokiem życia!

Czytaj dalej OPINIE O STARSZYCH ROBOTNIKACH

MOŻESZ PRAWIE WSZYSTKO

Każdy z nas wykorzystuje tylko niewielki procent siły swoich mięśni i możliwości swojego umysłu. I nie jest to moje pobożne życzenie ani wyraz ogólnej wiary w człowieka, tylko wynik żmudnych i wieloletnich badań fizjologów. Jak sądzę, osiągamy tak mało w stosunku do swoich możliwości między innymi dlatego, że brak nam wiary w ich ogrom i różnorakość.

Czytaj dalej MOŻESZ PRAWIE WSZYSTKO

Zagadnienie konformizmu kultury

K. CGarrison stwierdza specjalną wrażliwość młodocianych na uznanie społeczne, które jego zdaniem jest silniejsze w czasie dorastania niż w jakimkolwiek innym okresie życia. Stąd też najbardziej specyficzną cechą rówieśniczych grup w okresie dorastania – w porównaniu z dziećmi i dorosłymi – jest niewolniczy wprost konformizm, obowiązujący w tych grupach.

Czytaj dalej Zagadnienie konformizmu kultury

Ocena realizmu młodzieńczego – dalszy opis

Podobnie jak E. Flesznerowa, pozytywny obraz poglądów młodzieży otrzymał również Cz. Kowal65 w swych badaniach nad młodzieżą klas licealnych, jakkolwiek liczba osób badanych była zbyt mała (83), by mogła służyć za podstawę do uogólnień. W każdym razie w badanej grupie 45°/o wyznaje zasady moralno-społeczne uznawane przez nasze społeczeństwo za wartościowe. Młodzież ta jest np. zdania, że człowiek powinien być uczciwy i porządny, starać się dokonać w życiu czegoś pożytecznego dla społeczeństwa, powinien być gotowy do poświęceń w imię dobra społecznego i dla ratowania z niebezpieczeństwa drugiego człowieka, interesować się sprawami społeczno-politycznymi, uznawać i uczciwie stosować w życiu zasady socjalizmu (s. 48). Dalsze 48% badanych uznaje co najmniej część tych zasad, albo też wszystkie, ale z pewnymi ograniczeniami. Tylko 7% badanych odrzuciło te pozytywne zasady.

Czytaj dalej Ocena realizmu młodzieńczego – dalszy opis

Rozwój osobowości – dorosły

Teraz, gdy jednostka osiągnęła już dojrzałość, jest ona osobą, której głównym wyznacznikiem zachowania jest zbiór zorganizowanych i spójnych cech. Cechy te powstawały w różny sposób z ubogiego motywacyjnego wyposażenia noworodka. Dokładny przebieg kształtowania się tych tendencji nie jest szczególnie interesujący, ponieważ zgodnie z zasadą autonomii funkcjonalnej nie czerpią one już swej siły motywacyjnej z pierwotnych źródeł, jakiekolwiek by one były. Jak ujął to Allport: „To, co kieruje zachowaniem, kieruje nim teraz”, i nie musimy znać historii popędu, by zrozumieć jego działanie. Funkcjonowanie tych cech ma w znacznej mierze charakter świadomy i racjonalny. Normalna jednostka z reguły wie, co robi i dlaczego to robi. Jej zachowanie układa się w spójny wzorzec, a jądro tego wzorca stanowią funkcje, które

Czytaj dalej Rozwój osobowości – dorosły

Sentymenty

Sentyment jest ukształtowaną przez środowisko, danamiczną cechą źródłową. Jest więc podobny do ergu, z tym wyjątkiem, że stanowi wynik oddziaływania czynników społeczno-kulturowych, czyli związanych z doświadczeniem, a nie determinantów konstytucjonalnych. Według słów Cattella sentymenty są ważnymi nabytymi strukturami dynamicznymi o charakterze cech {trait structures), powodującymi, że ich posiadacze zwracają uwagę na pewne obiekty czy klasy obiektów, doświadczają wobec nich pewnych uczuć oraz reagują na nie w pewien sposób (1950, s. 161).

Czytaj dalej Sentymenty