Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

BEZROBOCIE

Pewien stopień bezrobocia istnieje we wszystkich społeczeństwach. Rozwój technologiczny w nowoczesnym społeczeństwie sprzyja stałemu wzrostowi bezrobocia, ponieważ ludzie są zastępowani przez maszyny, które wykonują tę samą pracę szybciej, dokładniej i taniej. W społeczeństwach socjalistycznych obowiązek tworzenia nowych miejsc pracy, a tym samym redukcji bezrobocia, spoczywa na rządzie. W krajach kapitalistycznych wskaźnik bezrobocia wynosi 5-10%. W Stanach Zjednoczonych pięcioprocentowe bezrobocie uważa się za „pełne zatrudnienie”, dlatego że uznaje się, iż istnieje pewna nieredukowalna liczba osób, które nie będą miały pracy.

Bezrobocie w Stanach Zjednoczonych nie było zawsze jednakowe. Najwyższy poziom od czasu Wielkiego Kryzysu lat trzydziestych osiągnęło w roku 1982 – obejmowało niemal 10% siły roboczej. W roku 1988 było około 7 milionów bezrobotnych (2% siły roboczej). Bezrobocie nie dotyka całej ludności w takim samym stopniu. Na ogół jest wyższe na wtórnym rynku pracy, gdzie zatrudnia się najwięcej kobiet, młodocianych i członków mniejszości narodowych. Procent bezrobotnych wśród czarnych Amerykanów był ostatnio dwukrotnie wyższy niż wśród białych.

Oficjalne dane zazwyczaj zaniżają poziom rzeczywistego bezrobocia. Obejmują jedynie ludzi aktywnie poszukujących pracy, a nie uwzględniają osób, które zniechęciły się i przestały szukać pracy. Ponadto, pewna liczba bezrobotnych podejmuje pracę wymagającą mniejszych kwalifikacji i słabiej opłacaną niż ich praca poprzednia. Tak więc, choć formalnie zatrudnieni, w gruncie rzeczy pozostają oni „nie w pełni zatrudneni” (underemployed).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.