Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

Brak wsparcia rodziców w leczeniu dziecka

Istnieje potrzeba szczególnego wsparcia dla rodziców, przede wszystkim w pierwszych miesiącach leczenia dziecka. Dotyczy to zarówno wsparcia na płaszczyźnie poznawczej, ale także wsparcia duchowego, psychicznego i materialnego. Szczególnie po usłyszeniu przez rodziców diagnozy choroby potrzebna jest pomoc dotycząca informacji na temat choroby i jej leczenia. Często u rodziców istnieje stereotyp myślenia na temat choroby nowotworowej, zgodnie z którym musi ona zakończyć się śmiercią dziecka. Brak takiego wsparcia widoczny jest szczególnie w typie rodzin „przeciążonych – spójnych” oraz „przeciążonych – niespójnych”. Brak takiego wsparcia może spowodować następujące skutki:

– Rodzice mogą utracić nadzieję na wyleczenie dziecka i nie podejmować walki z chorobą ani nie wspierać w tej walce chorego dziecka:

– Rodzice mogą szybko doświadczyć zupełnej bezradności w nowej sytuacji oraz niemożności takiej organizacji czasu, która satysfakcjonowałaby całą rodzinę:

– U rodziców może pojawić się poczucie winy za chorobę: wówczas stawiają sobie pytanie o jej przyczynę: wiedza o możliwych przyczynach choroby może wyeliminować poczucie winy wynikające z ich niezrozumienia: dotyczy to jednocześnie ujawniania prawdy o chorobie pozostającym w domu dzieciom, które również przeżywają silny lęk o chore rodzeństwo, czasami wręcz obwiniają się za chorobę: prawda o chorobie i o zabiegach medycznych powinna być przekazana również dziecku choremu, które może przez to czynnie uczestniczyć w leczeniu: jej forma uzależniona jest od możliwości poznawczych dziecka i jego wieku rozwojowego:

– Przy braku wsparcia duchowego rodzice mogą uznać chorobę za karę od Boga albo uznać Boga za niesprawiedliwego i winnego chorobie, co najczęściej prowadzi do „odwrócenia się” od Niego: wsparcie duchowe pozwala doświadczyć poczucia opieki Tego, dla którego nie ma sytuacji niemożliwych:

– U rodziców często ujawnia się poczucie osamotnienia: wsparcie psychiczne, obecność przyjaciół, staje się okazją do ujawniania uczuć, jakie rodzice przeżywają oraz daje okazję do odpoczynku i regeneraq’i sił: dzięki temu wsparciu rodzice nie czują się tak samotni w przeżywaniu choroby dziecka i mogą liczyć na pomoc dalszej rodziny i przyjaciół:

– Często rezygnacja z pracy jednego z rodziców obniża status materialny rodziny: jednocześnie przyjazdy do dziecka, zakup leków, zabawek, owoców wymaga dodatkowych pieniędzy: wsparcie materialne okazywane rodzinom jest więc w wielu przypadkach niezbędne:

– Niewiedza dotycząca choroby i jej przyczyn może wywoływać u zdrowego rodzeństwa lęk przed własną chorobą i śmiercią:

– Silnie przeżywane przez rodziców i zdrowe rodzeństwo emocje negatywne (lęk przed śmiercią itp.), przy braku wsparcia psychicznego, które może je rozładować, mogą w konsekwencji prowadzić do chorób psychosomatycznych, do „przejmowania” tych uczuć przez chore dzieci, wreszcie do braku nadziei na wyleczenie:

– Niejednokrotnie rodzicom brakuje sił do podejmowania obowiązku troski o chore dziecko: dlatego powinni oni, stosownie do swoich możliwości, poświęcać dużo czasu sobie, zaspokajać wzajemnie własne potrzeby, znajdować czas na odpoczynek: jest to potrzebne nie tylko im samym, ale również dziecku choremu, jak i zdrowemu rodzeństwu, wobec których łatwiej będą mogli ujawniać uczucia pozytywne: czasami rodzice mogą mieć z tego powodu poczucie winy („Moje dziecko cierpi, a ja mam się bawić”?), jednak nie musi tak być, gdyż większym wsparciem dla dziecka chorego jest wypoczęty i pogodny, a nie przemęczony i smutny rodzic:

– Rodzice i dzieci mogą przeżywać koszmary senne: brak wsparcia z zewnątrz to brak pokrzepiających słów nadziei na wyleczenie: silne napięcie, lęk przed śmiercią dziecka chorego, poczucie bezradności, mogą ujawniać się w czasie snu:

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.