Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

DYNAMIKA OSOBOWOŚCI U ROGERSA CZ. II

Rogers pozostaje wierny swemu fenomenologicznemu stanowisku, stosując ograniczające określenia „odczuwane” i „spostrzegane”. Jednakże, rozważając szerzej powyższe założenie, Rogers przyznaje, iż potrzeby mogą wzbudzać odpowiadające im zachowania, nawet jeśli nie są odczuwane w sposób świadomy (nie mają odpowiedniej formy symbolicznej). Ostatnio Rogers (1977) przywiązuje mniejszą wagę do roli świadomości czy samoświadomości w funkcjonowaniu zdrowej jednostki. Pisze on:

U osoby dobrze funkcjonującej świadomość ma charakter raczej refleksyjny, odzwierciedlający, nie jest zaś ostrym, zogniskowanym skupieniem uwagi. Być może należałoby raczej powiedzieć, że u zdrowej osoby świadomość jest po prostu odzwierciedleniem tego, co dzieje się w organizmie w danym momencie. Wyraźna świadomość swego ja powstaje jedynie wtedy, gdy funkcjonowanie zostaje zakłócone (s. 244-245).

W 1959 roku Rogers wprowadził rozróżnienie między tendencją organizmu do urzeczywistnienia a tendencją do urzeczywistnienia ja. Po ukształtowaniu się struktury ja ta ogólna tendencja do samourzeczywistnienia przejawia się również poprzez urzeczywistnienie się tej części doświadczeń organizmu, które znajdują swe symboliczne odzwierciedlenie w postaci obrazują. Jeśli pojęcie ja jest stosunkowo zgodne z całością doświadczeń organizmu, to tendencja do samourzeczywistnienia jest stosunkowo jednolita. Jeśli pojęcie ja jest niezgodne z doświadczeniami, to ogólna tendencja do samourzeczywistnienia organizmu może być ukierunkowana na cele sprzeczne z celami tego podsystemu, którym jest tendencja do urzeczywistnienia ja (1959, s. 196-197).

Wprawdzie teoria motywacji Rogersa ma charakter monistyczny, jednakże Rogers wyróżnia dwie potrzeby, na które warto zwrócić szczególną uwagę: potrzebę uznania ze strony innych i potrzebę szacunku dla samego siebie. Obie te potrzeby są potrzebami wyuczonymi. Pierwsza powstaje w dzieciństwie jako konsekwencja obdarzania dziecka miłością i opieką, druga rozwija się jako rezultat szacunku i uznania ze strony innych (1959, s. 223-224). Te dwie potrzeby, jak zobaczymy w następnej części tego rozdziału, mogą skłaniać jednostkę do osiągania celów sprzecznych z tendencją do samourzeczywistnienia, zniekształcając dośwadczenia organizmu.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.