Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

Dziedziczność u Junga

W psychologii Junga dziedziczność odgrywa ważną rolę. Dziedziczeniu podlegają przede wszystkim popędy biologiczne, których celem jest samozachowanie jednostki i reprodukcja. Popędy te stanowią animalną stronę natury ludzkiej i są ogniwem łączącym człowieka ze zwierzęcą przeszłością jego gatunku. Popęd jest wewnętrznym impulsem skłaniającym do działania w określony sposób w odpowiedzi na wystąpienie pewnego szczególnego stanu organizmu. Na przykład głód wywołuje aktywność polegającą na poszukiwaniu jedzenia i jedzeniu. Poglądy Junga na popędy nie różnią się od stanowiska współczesnej biologii (Jung, 1929, 1948c).

Jednakże twierdzenie Junga, iż dziedziczeniu podlegają nie tylko popędy, lecz także „doświadczenia” gatunku, odbiega znacznie od poglądów współczesnych biologów. Doświadczenia gatunku – lub mówiąc precyzyjniej: możliwość przeżywania tego samego typu doświadczeń co nasi przodkowie – są wrodzone w formie archetypów. Jak to przedstawiliśmy uprzednio, archetyp jest pamięcią gatunku, która stała się częścią ogółu tego, co jest dziedziczone przez człowieka dzięki temu, iż doświadczenia będące jej źródłem były często i powszechnie powtarzane przez wiele pokoleń. Przyjmując koncepcję dziedziczności kulturowej Jung stawia się w jednym szeregu z wyznawcami doktryny utrzymującej, iż charakter jest nabywany przez dziedziczenie. Trafność tej doktryny kwestionowana jest przez większość współczesnych genetyków.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.