Identyfikacja jednostki z grupą

To dostrzeganie, ujmowanie grupy jako pewnej całości ma w ogóle doniosły wpływ na ustosunkowanie się do niej jednostki. Ono podsyca konformizm, tak jak na odwrót, konformizm istniejący w grupie ułatwia uchwycenie jej jako pewnego tworu społecznego wyższego rzędu i przeciwstawienie jej grupom innym. Takim bardzo zewnętrznym konformi- stycznym rekwizytem ułatwiającym ujęcie grupy jako całości jest np. specjalny wspólny strój, uniform, mundur.

Powyższe warunki sprzyjają wytworzeniu się tzw. identyfika- c j i jednostki z grupą. Twierdzić można, iż identyfikacja jest pewnego rodzaju stosunkiem, a nie mechanizmem działania, że więc sprawę tę poruszamy nie na właściwym miejscu. Wobec faktu jednak, iż w wielu wypadkach trudno oddzielić stosunek od mechanizmu będącego jego osnową, i dalej wobec faktu, iż tzw. identyfikacja pozostaje w ścisłym związku ze zjawiskami, które teraz właśnie omawiamy, poświęcimy jej na tym miejscu kilka słów.

„Identyfikacja” jest terminem bardzo często używanym i może nadużywanym w psychologii normalnej, a zwłaszcza w psychopatologii. Jak wiadomo, specjalnie psychoanalitycy spopularyzowali ten termin robiąc z niego szeroki użytek w swoich teoriach. Nic dziwnego, że termin ten nie zawsze używany bywa w tym samym znaczeniu. Niektórzy autorzy, jak np. P. M. Symonds, usiłują zebrać i poklasyfikować te znaczenia 1. Nie będziemy jednak omawiać tutaj ich wszystkich, ograniczając się do tego tylko, co jest potrzebne dla celów psychologii społecznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *