Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

J.P. Guilford i jego koncepcja

Wśród psychologów jest przypuszczalnie najbardziej znany ze swych prac nad inteligencją i twórczością oraz ze swych podręczników statystyki i metod psychomet- rycznych. Jednakże analizy czynnikowe cech osobowości przeprowadzał on już na początku lat trzydziestych, kiedy to opublikował artykuł wykazujący, że pozycje kwestionariuszowe, które miały mierzyć pojedynczą cechę introwersji – ekstrawersji, w rzeczywistości definiowały kilka odrębnych czynników osobowościowych (Guilford i Guilford, 1934). Ostatecznym wynikiem tych badań był inwentarz osobowości zwany Przeglądem Temperamentów Guilforda i Zimmermana (Guilford-Zimmerman Temperament Survey – Guilford i Zimmerman, 1949), mierzący dziesięć cech zdefiniowanych czynnikowo: ogólną aktywność, powściągliwość a ratymię (skłonność do beztroski), dominację, towarzyskość, stałość emocjonalną, bezstronność, przyjaciels- kość, refleksyjność, stosunki osobiste oraz męskość.

Można zauważyć, że lista ta i lista Cattella częściowo się pokrywają. Badania empiryczne, w których tym samym badanym dawano Kwestionariusz 16 Czynników Osobowości skonstruowany przez Cattella oraz inwentarz Guilforda i Zimmermana (Cattell i Gibbons, 1968), sugerują, że oba systemy czynnikowe wyznaczają niemal tę samą dziedzinę osobowości, lecz poszczególne czynniki przeważnie nie odpowiadają sobie dokładnie. Przypuszczalnie w pewnej mierze wynika to z faktu, że Guilford preferuje czynniki ortogonalne, podczas gdy Cattell dopuszcza, by jego czynniki były skośne względem siebie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.