Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

NORMY ROZWOJOWE MŁODZIEŻY CZ. II

T. Tomaszewski (1970, s. 203-207), mówiąc o dorastaniu jako procesie zmierzającym do osiągnięcia dorosłości, podaje dwa kryteria tej dorosłości: 1) zdolność do samodzielnego zapewnienia sobie bytu oraz 2) zdolność do samodzielnego wykonywania zadań społecznych. Zdobywanie tak rozumianej samodzielności jest procesem długim i wielostronnym, wymagającym osiągnięcia określonego poziomu rozwoju w sferze emocjonalnej, intelektualnej i działalności praktycznej.

Pod względem emocjonalnym jest to proces wyzwalania się z emocjonalnej zależności od otoczenia. Nie jest to sprawa łatwa. Zdaniem autora: „Wyraźna niechęć do podejmowania akcji słusznych, ale niepopularnych, obawa przed wyrażaniem własnych poglądów wobec ludzi o innych przekonaniach, przesadna potrzeba popularności i obawa przed robieniem sobie wrogów, lęk, aby się nie narazić opinii otoczenia i nie znaleźć się w pozycji izolowanej, wszystko to są objawy emocjonalnej zależności” (s. 204).

Jako oznaki samodzielności umysłowej autor wymienia: dostrzeganie rzeczywistych problemów, uniezależnienie się od poglądów otrzymywanych w gotowej formie, które nie są dostatecznie uzasadnione, uniezależniane się od nacisku opinii otoczenia. Zdaniem autora, znany powszechnie bunt młodzieży przeciw autorytetom jest właśnie przejawem usamodzielniania się umysłowego.

W zakresie działalności praktycznej niewątpliwą oznaką samodzielności jest odpowiedzialność za swoje czyny, przy dostrzeganiu najdalszych konsekwencji społecznych własnej działalności. Inną oznaką samodzielności w tej dziedzinie jest zrozumienie systemu społecznych powiązań i zależności w działalności zbiorowej, zmierzającej do realizacji wspólnych celów. Indywidualizm, wyrażający się w tendencji do wyłączenia się z działalności zbiorowej, jest cechą młodzieńczą, a jego przezwyciężenie nadaje jednostce rangę dorosłości.

Przytoczone powyżej zadania czy kierunki rozwojowe stanowią bardzo ogólne schematy rozwoju młodocianych. Wszakże schematy te ilustrują dobitnie, jak wiele dziedzin obejmuje proces dorastania. Szczegółowa treść wypełniająca ramy każdego aspektu rozwojowego jest zależna od warunków historycznych, w jakich żyje młodzież danego społeczeństwa, od poziomu i rodzaju kultury tego społeczeństwa, od systemu uznawanych wartości, przyjętych wzorców i norm postępowania. Znaczniejsze odchylenia od przytoczonych schematów mogą świadczyć o zaburzeniach w rozwoju danego osobnika i wymagają ewentualnego przedsięwzięcia środków zaradczych ze strony powołanych do tego osób czy instytucji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.