Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

OBECNY STATUS I OCENA TEORII S-R

Zasady uczenia się S – R stosuje się do wyjaśniania i modyfikacji zachowań poza laboratorium przede wszystkim w ciągu ostatnich 40-45 lat. W okresie tym nagromadzono ogromną liczbę danych empirycznych dotyczących tej dziedziny. Ponadto wyszkolono kilka generacji zdolnych psychologów, którzy przyswoili sobie umiejętności praktyczne i przekonania teoretyczne pozwalające znacznie powiększyć istniejący zasób takich danych empirycznych. Tak więc niezbyt odległa przeszłość była świadkiem nie tylko empirycznego ożywienia w tej dziedzinie, lecz także pojawienia się dużej liczby osób aktywnie zaangażowanych w rozwijanie i modyfikowanie przedstawionych tu koncepcji. W sumie zdaje się nie ulegać wątpliwości, że ten typ teorii osobowości ma poparcie niezwykle energicznej grupy zwolenników i że – wbrew przekonaniom czy życzeniom wielu przedstawicieli teorii holistycznych – nie wydaje się zbyt realne niebezpieczeństwo, iż ta szkoła teoretyczna w niedalekiej przyszłości utraci znaczenie wskutek braku zainteresowania.

Nasza dyskusja nad teorią i badaniami Dollarda i Millera ujawniła wiele zalet, jakimi charakteryzuje się ich dorobek. Podstawowe pojęcia tej teorii są jasno określone i zwykle powiązane z pewnymi kategoriami zjawisk empirycznych. W pracach tych teoretyków brak niejasnych aluzji czy odwoływania się do intuicji. Ściśle myślący czytelnik o pozytywistycznym nastawieniu znajdzie w nich wiele rzeczy godnych podziwu. Co więcej, ten niewątpliwy obiektywizm nie przeszkadza wielu przedstawicielom teorii uczenia się S – R chętnie uwzględniać w swych koncepcjach szerokiego zakresu zjawisk empirycznych. Aczkolwiek koncepcje te wywodzą się z laboratorium, to jednak nie obawiają się oni stosować ich do najbardziej złożonych zjawisk z dziedziny zachowania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.