Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

Pierwsze odruchy warunkowe u noworodka

Odruch oczńo-karkowy Peipera – gdy silne światło działa nagle na oko noworodka, głowa jego cofa się wstecz. Przy odruchu tym daje się zauważyć zależność między siłą światła a cofnięciem głowy.

Odruch Moro lub odruch obejmowania–nagłe szarpnięcie (spowodowane np. przez gwałtowne wyciągnięcie spod dziecka materacyka), silny hałas bądź światło wywołują u noworodka ruch wy- prostny kończyn górnych i zbliżenie ich do tułowia. Prostuje się przy tym kręgosłup dziecka.

Rysunek 20 przedstawia różne odmiany odruchu Moro. Odruch ten zanika zwykle w II kwartale życia. Liczne badania wykazały, że już u noworodka wytwarzają się pierwsze odruchy warunkowe w sytuacjach naturalnych i eksperymentalnych, jakkolwiek istnieją pewne rozbieżności co do wieku, w którym można takie reakcje zaobserwować bądź wytworzyć. Niektóre wyniki badań nasuwają wątpliwości ze względu na znaczną pobudliwość noworodka oraz zmienność stanów snu i czuwania. Stosunkowo najbardziej pewne rezultaty dotyczą reakcji pokarmowych (Budohoska, Włodarski, 1972). Takie reakcje warunkowe na bodźce poprzedzające karmienie uzyskano u noworodków w 3 – 5 dniu życia (Papousek, 1961).

W pierwszych 10 dniach życia wytwarzano też reakcje warunkowe na dźwięk dzwonka i czerwone światło mniej więcej po 50-krotnym połączeniu z bodźcami bezwarunkowymi, np. roztworem cukru i podmuchem powietrza skierowanym na oczy dziecka (Daszkowska, 1953). Około 10 – 14 dnia życia obserwowano w warunkach naturalnych bezwarunkowy odruch ssania na bodziec warunkowy: ułożenie dziecka do karmienia. Można przyjąć, że bardziej trwałe odruchy warunkowe wytwarzają się dopiero pod koniec stadium noworodka, a więc po upływie pierwszego mies.ż. (Kasatkin, 1968). Dokładniejsze dane dotyczące tego zagadnienia zostały przedstawione w rozdziale V.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.