Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

Pojęcie generalizacji bodźca w systemie Skinnera – kontynuacja

Należy podkreślić, że ani generalizacji bodźca, ani różnicowania bodźców Skinner nie definiuje w kategoriach procesów percepcyjnych czy innych procesów wewnętrznych. Definiuje on te zjawiska w kategoriach pomiarów reakcji, dokonywanych w dobrze kontrolowanej sytuacji eksperymentalnej. W takiej mierze, w jakiej dana reakcja utrzymuje się w nowej sytuacji, istnieje pewien stopień generalizacji bodźca. W takiej mierze, w jakiej reakcja ta została zmniejszona czy osłabiona, występuje różnicowanie bodźców. Zwierzę różnicuje bodźce (to znaczy nie reaguje w obecności nowego bodźca) w takim stopniu, w jakim nie występuje u niego generalizacja (reagowanie na nowy bodziec).

Różnicowanie bodźców można zwykle polepszyć eksponując zwierzęciu na zmianę to jeden bodziec (na przykład czerwony krążek), w obecności którego reagowanie nadal jest wzmacniane, to drugi (na przykład zielony krążek), w obecności którego reagowanie nie jest wzmacniane. Reagowanie w obecności czerwonego krążka jest więc podtrzymywane działaniem czynnika wzmacniającego, podczas gdy reagowanie w obecności zielonego krążka, aczkolwiek początkowo pod wpływem generalizacji zachodzi prawdopodobnie w dość wysokim tempie, zostaje wygaszone. Procedura ta w prosty sposób wykazuje, że stopień, w jakim reakcja dziobania jest kierowana przez bodźce, można znacznie zwiększyć za pomocą odpowiedniego ćwiczenia.

Większość aspektów osobowości przejawia się w kontekście społecznym, a zachowanie społeczne jest bardzo ważną częścią zachowania ludzkiego w ogóle. Obecnie przejdziemy do rozpatrzenia zachowania społecznego u ludzi, aby zorientować się, w jaki sposób Skinner na podstawie wyników swych wyrafinowanych metodologicznie badań nad zwierzętami wyciąga wnioski dotyczące rozwoju osobowości u ludzi. Przede wszystkim powinniśmy podkreślić, że Skinner nie przypisuje zachowaniu społecznemu żadnego specjalnego znaczenia, odmiennego niż w wypadku innych form zachowania. Zachowanie społeczne charakteryzuje tylko ten fakt, że polega ono na interakcji między dwiema lub więcej osobami. Poza tym Skinner nie uważa go za odmienne od innych zachowań, ponieważ jest przekonany, że zasady, które determinują zmiany zachowania w środowisku obiektów nieożywionych, determinują także zmiany zachowania w środowisku obiektów ożywionych. W każdej sytuacji rozwijający się organizm wchodzi w interakcje ze środowiskiem, a w ramach tej interakcji otrzymuje sprzężenie zwrotne, które stanowi pozytywne bądź negatywne wzmocnienie danego zachowania. Być może reakcje społeczne oraz odpowiadające im czynniki wzmacniające są nieco bardziej subtelne czy trudniejsze do zidentyfikowania niż zachowania występujące w sytuacjach niespołecznych, lecz samo to nie świadczy jeszcze o jakiejś zasadniczej różnicy między tymi dwoma typami reakcji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.