Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

PRÓBA SYNTEZY: GERHARD I JEAN LENSKI

Mimo przytoczonych wyżej słów krytyki zarówno ujęcie funkcjonalistycz- ne, jak i teoria konfliktu, przyczyniają się do zrozumienia stratyfikacji społecznej. Gerhard i Jean Lenski (Lenski, 1966: Lenski i Lenski, 1987) wykorzystali swoją analizę ewolucji społecznej (patrz rozdz. 4) do połączenia ujęcia funkcjo- nalistycznego z teorią konfliktu i stworzenia jednej, zunifikowanej teorii stratyfikacji społecznej.

Według nich brak nadwyżki żywności w społeczeństwach myśliwskich i zbierackich wyklucza zgromadzenie przez jeden segment tych populacji większej ilości dóbr. Wszystko, co jest produkowane, zostaje skonsumowane. Dlatego nierówny rozdział dóbr społecznych jest mało prawdopodobny. Jednak wraz z rozwojem społeczeństwa pod względem technologicznym (patrz rozdz. 4) nadmiar dostępnych dóbr zostaje nierównomiernie rozdzielony. Ten nierówny rozdział dóbr doprowadza do stratyfikacji, którą umacnia władza tych, którzy „mają”. Władza ta jest przekazywana kolejnym pokoleniom przez związki rodzinne.

Wraz z udoskonalaniem technologii i powstawaniem społeczeństw przemysłowych wzrasta nadmiar dóbr. Ponieważ dobra te można rozdzielać większemu segmentowi populacji, skutki stratyfikacji są mniej widoczne w społeczeństwach przemysłowych. Jednakże w dużych nowoczesnych społeczeństwach skutki stratyfikacji mogą być wyraźniejsze w dużych rejonach zurbanizowanych z powodu czynników, które zostaną omówione w rozdziale 11. Poza tym, kryteria przynależności do klas społecznych stają się coraz bardziej złożone, przez co zacierają się granice między klasami.

Krótko mówiąc, Gerhard i Jean Lenski uważają, że pewien stopień stratyfikacji społecznej jest nieunikniony, ponieważ umiejętności, zdolności, inteligencja i inne przymioty osobiste, a także dobra społeczne, nie są równo rozdzielone. Jednak nie wszystkie społeczeństwa są tak samo uwarstwione. Stopień stratyfikacji zależy w głównej mierze od natury danego społeczeństwa. Społeczeństwa wysoko uprzemysłowione i takie, którym nie zagraża niebezpieczeństwo zewnętrzne, są mniej uwarstwione niż inne. Gerhard i Jean Lenski utrzymują również, że społeczeństwa, których wartości kulturowe podkreślają znaczenie „wolnej woli”, są silniej uwarstwione i że na system stratyfikacji może wpływać natura przywództwa społecznego.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.