Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

REAKCJE NABYTE NA BODŹCE BEZPOŚREDNIE CZ. II

Przeprowadzenie badań nad wcześniakami, jak i nad noworodkami w pierwszych dniach i tygodniach życia również jest trudne, ponieważ dziecko jest w tym wieku niełatwym obiektem eksperymentalnym ze względu ńa zmienne stany snu i czuwania oraz niestałość emocjonalną. Trudno stosować wobec tych dzieci takie same rygory, jak w badaniach dzieci starszych i osób dorosłych: w związku z tym niektóre wyniki budzą wątpliwości. Konieczna jest zatem szczególna ostrożność przy formułowaniu wniosków. D. D. Wickens i C. A. Wickens wykazali na przykład, że w przypadku stosowania prądu elektrycznego jako bodźca bezwarunkowego reakcję warunkową na dźwięk brzęczyka uzyskuje się również wtedy, gdy w okresie treningu stosowany jest wyłącznie prąd nie poprzedzony dźwiękiem (Wickens, Wickens, 1940). Można mieć bardziej ogólne wątpliwości, czy celowe jest stosowanie w badaniach tego typu bodźców wywołujących silną awersję dziecka, ponieważ podwyższają one znacznie poziom jego pobudliwości. W każdym razie konieczne są zawsze starannie dobrane grupy kontrolne.

Wiele przeprowadzonych badań dotyczyło reakcji pokarmowych i wyniki uzyskane w tych badaniach wydają się bardziej pewne. Zdaje się nie ulegać wątpliwości, że odruchy warunkowe wytwarzają się u noworodka w pierwszych dniach życia. Tak np. już u dzieci w 3 – 5 dniu życia można uzyskać warunkowe reakcje ruchowe na bodźce poprzedzające podawali nie pokarmu (Papouśek, 1961), bardzo wcześnie stwierdza się-Jeukocytozę i zwiększenie przemiany gazowej w związku z czasem karmienia (Kracz- kowska, 1959). W warunkach naturalnych, ze względu na mniejszą regularność działania bodźców, odruchy warunkowe wytwarzają się wolniej.

Zależność szybkości wytwarzania się odruchu warunkowego od wieku niemowlęcia

Odruchy warunkowe wytwarzające się u niemowląt przed 4 tygodniem życia odznaczają się bardzo znaczną niestałością. Utrudnia ona kwalifikowanie reakcji i stwarza konieczność zachowania dużej ostrożności przy formułowaniu wniosków. Dodatkową trudność stanowi bardzo szeroki, za- kręs generalizacji bodźców, jakTówńież uogólniony charakter reakcji niemowlęcia.

Stwierdzono wyraźną zależność szybkości wytwarzania się odruchu warunkowego od wieku niemowlęcia. Ogólnie, im młodsze jest dziecko w chwili rozpoczęcia badań, tym więcej połączeń potrzeba do wytworzenia trwałego odruchu warunkowego. Tak na przykład, jeśli rozpoczyna się doświadczenia ok. 10 dnia życia dziecka, potrzeba setek połączeń do wytworzenia odruchu warunkowego, podczas gdy po ukończeniu pierwszego mies.ż: uzyskuje się trwały związek czasowy niekiedy już po kilku połączeniach.-Zdarzają się jednak przypadki, że jeszcze w 2 i 3 mieś. ż. odruch warunkowy, mimo wielu połączeń, nie’jest dostatecznie wyraźny i trwały.

W procesie wytwarzania odruchu warunkowego można wyróżnić cztery stadia. W pierwszym stadium bodziec warunkowy wywołuje reakcje miejscowe (np. światło–odruch źrenicowy), a niekiedy także.słabą reakcję orientacyjną. Dla drugiego stadium charakterystyczne jest hamowanie ogólnej aktywności (ruchów, głosu) pod wpływem bodźca warunkowego. Te dwa stadia stanowią okr es . wstępny w procesie wytwarzania odruchu warunkowego. Następuje po nich stadium nietrwałego odruchu warunkowego – reakcje warunkowe pojawiają-się sporadycznie, nie po każdym zastosowaniu bodźca, przy czym. niekiedy w ciągu całego doświadczenia.nie uzyskuje się ani jednej reakcji warunkowej. Tego stadium zazwyczaj ńie. przekraczają niemowlęta w pierwszym mieś. ż. Stopniowo odruch staje się coraz trwalszy, wyraźniejszy, aż wreszcie osiąga stadium trwałego związku czasowego. W tym stadium reakcje warunkowe odznaczają się na ogół dużą wyrazistością i stałością. Skróceniu ulega również okres, utajony reakcji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.