Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

Relacje pomiędzy dziewczętami i chłopcami

Psychologia współczesna usiłuje tłumaczyć to zjawisko przyczynami kulturowymi. Społeczeństwo bowiem wywiera presję, żeby chłopcy i dziewczęta rozwijali zainteresowania uznane za właściwe dla każdej płci. Pod wpływem tej presji dzieci uczą się oceniać drugą płeć jako inną. Jeśli dziewczęta i chłopcy w tym wieku próbują bawić się i przyjaźnić charakteryzuje pewna stabilizacja. Przypada ona u dziewcząt na okres powyżej 16 r.ż., u chłopców powyżej 17 roku i obejmuje młodzież ostatnich klas licealnych lub zaczynającą wyższe studia. W okresie tym przeżycia związane ze sferą seksualną tracą swoją cechę nowości. Zachowanie się młodocianych staje się bardziej naturalne i zrównoważone niż dotychczas. W indywidualnych kontaktach przeżycia erotyczne zbliżone są w swojej formie do przeżyć ludzi dorosłych. W stosunkach grupowych znika antagonizm płci, częste są kontakty na płaszczyźnie koleżeńskiej zażyłości i przyjaźni, co nie wyklucza, iż wszelkie zagadnienia heteroseksualne w dalszym ciągu są dla młodzieży ważne i atrakcyjne.

Dla pełnej charakterystyki zmian, które zachodzą w stosunkach między dziewczętami i chłopcami, należy ten ogólny schemat rozwojowy z rówieśnikami innej płci, to spotykają się z zaniepokojeniem ze strony rodziców i wychowawców. Normy takiego zachowania się, utrwalone siłą tradycji, stały się obyczajem powszechnie obowiązującym, tak że sprzeczne z nimi sposoby zachowania się płci prowadzą do dezaprobaty nie tylko ze strony dorosłych, ale także rówieśników.

Ten punkt widzenia może okazać się słuszny, jak wykazały bowiem badania kultur pierwotnych, wzajemne stosunki płci, ich rola i funkcje społeczne regulowane są przez przyjęte w danej społeczności wzorce kulturowe.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.