Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

Rozwój osobowości – dorosły cz. II

W przeciwieństwie do większości teoretyków osobowości, których zainteresowania koncentrują się na negatywnej stronie rejestru przystosowania, Allport omawia dość obszernie te właściwości, które przyczyniają się do więcej niż „wystarczającego” czy „normalnego” przystosowania (1961, rozdz. 12). Dojrzała osobowość musi odznaczać się przede wszystkim pewnym zasięgiem ja (extension of the self). Innymi słowy: życie danej osoby nie może ograniczać się do zbioru czynności ściśle związanych z jej własnymi bezpośrednimi potrzebami i obowiązkami. Osoba taka powinna umieć brać udział w szerokim zakresie różnych czynności i cieszyć się nimi. Satysfakcje i frustracje powinny być liczne i różnorodne, a nie rzadkie i stereotypowe. Ważna część tego zasięgu ja wiąże się z rzutowaniem w przyszłość – planowaniem, nadziejami. Aby można było daną jednostkę określić jako dojrzałą, musi ona także umieć odnosić się serdecznie do innych, zarówno w intymnych, jak i nieintym- nych kontaktach, oraz mieć poczucie zasadniczego bezpieczeństwa emocjonalnego i akceptować siebie. Powinna być nastawiona realistycznie zarówno w stosunku do siebie (autoobiektywizacja – self-objectification), jak i w stosunku do rzeczywistości zewnętrznej. Dwa główne komponenty autoobiektywizacji to poczucie humoru i wgląd (insight). Oczywiście wgląd to zdolność jednostki do zrozumienia samej siebie, aczkolwiek nie jest jasne, jak właściwie uzyskać odpowiedni wzorzec, z którym porównywałoby się przekonania danej jednostki. Poczucie humoru oznacza nie tylko zdolność znajdowania radości i śmiechu w zwyczajnych sprawach, lecz także zdolność zachowywania pozytywnego stosunku do siebie samego i do kochanych osób, przy jednoczesnym dostrzeganiu występujących u siebie i u nich niekonsekwencji i absurdów. Dojrzałość oznacza również, że dana jednostka ma jakąś jednoczącą filozofię życiową. Aczkolwiek ludzie powinni umieć traktować bezstronnie lub nawet z humorem zwykłe wydarzenia ze swego życia, to jednak powinien istnieć zasadniczy wątek zupełnej powagi, który nadaje celowość i znaczenie wszystkiemu, co czynią. Religia reprezentuje jedno z najważniejszych źródeł jednoczącej filozofii, chociaż nie jest to bynajmniej jedyne źródło takich integrujących wątków.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.