Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

ROZWÓJ UCZUĆ I KONTAKTÓW SPOŁECZNYCH U DZIECKA CZ. II

Procesy emocjonalne odgrywają zatem istotną rolę w przystosowaniu się dziecka do środowiska i w regulacji jego stosunków z otoczeniem. Zdaniem W. Szewczuka, „emocja powstaje w wyniku zaburzenia równowagi organizmu i jest odzwierciedleniem stosunku osobnika do aktywizujących jego potrzeby przedmiotów i zjawisk świata otaczającego oraz zjawisk zachodzących-w nim samym” M. Na podobne właściwości funkcjonalne emocji zwraca uwagę J. Reykowski, który uważa emocje za specyficzną klasę procesów regulacji, pełniącą funkcję oceny stosunków między jednostką a środowiskiem i samooceny podmiotu oraz wpływającą na przebieg czynności55. Tak więc emocje mają wpływ na kształtowanie się doświadczenia osobniczego poprzez aktywację czynnościową i wartościowanie bodźców. Ten drugi czynnik stanowi zarazem pomost między procesami emocjonalnymi i poznawczymi. Wzajemny związek tych procesów akcentuje S. S z u m a n M: dzięki emocjom przyjemnym wobec bodźców dla organizmu przydatnych i – na odwrót – nieprzyjemnym w stosunku do bodźców dla organizmu szkodliwych, zwierzę i człowiek orientują się w świecie zewnętrznym, zwłaszcza w zjawiskach ważnych i znaczących, a więc silnie pociągających lub odpychających, pożytecznych lub niebezpiecznych. Z tego względu można mówić, zdaniem autora, o swoistym „poznawaniu uczuciowym”, będącym jedną z form bezpośredniego odzwierciedlania’ rzeczywistości, a nie tylko traktować emocje i uczucia od strony przeżyciowej.

J.B.Watson57 twierdził, że niektóre emocje są wrodzone i można je obserwować już u noworodków. Do tych emocji zaliczał gniew lub wściekłość przy unieruchomieniu głowy noworodka, strach w mo- .mencie utraty równowagi, np. gdy podnosimy niemowlę raptownie do ma okazję odtwarzać dany wyraz mimiczny, tym szybciej i łatwiej zostanie on utrwalony.

Niemowlę nie jest jednakże tylko biernym odtwórcą mimiki swego otoczenia. Już w 3 -mies.ż. potrafi uśmiechać się na sam widok, pojawiającej się osoby dorosłej, zanim jeszcze może zaobserwować wyraz jej twarzy. Około 4 mies.ż. zachowuje się inaczej na widok twarzy znanych i nieznanych, niezależnie od ich mimicznego wyrazu. Radosny uśmiech na widok matki i mimicznie wyrażane niezadowolenie, a nawet w wielu / wypadkach płacz na widok twarzy nieznanej -świadczą prawdopodobnie nie tylko o dość precyzyjnym’ różnicowaniu spostrzeżeń, lecz również o pojawieniu się zaczątków uczuć o charakterze społecz- j n y m.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.