Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

ROZWÓJ UCZUCIOWY W PIERWSZYCH LATACH SZKOLNYCH

Sfera- emocjonalna, jako swoista dziedzina życia psychicznego, ulega w wieku szkolnym wielkim przeobrażeniom w .kierunku coraz większej intelektualizacji emocji oraz rozwoju. uczuć wyższych, co pozostaje w związku z rozwojem całej osobowości dziecka. Fakt komplikowania się,, bogacenia, rozszerzania się i pogłębiania życia psychicznego dzieci w wieku szkolnym, na który niejednokrotnie już wskazywaliśmy, jest także bardzo wyraźny w odniesieniu do ich sfery emocjonalnej. Złożoność zjawisk w tej sferze przejawia się u dziecka po pierwsze w tym, iż rozszerza się krąg przedmiotów, zjawisk, zdarzeń i spraw, które wywołują u niego reakcje emocjonalne, a po drugie zmienia się i różnicuje w sposób istotny, charakter jego emocjonalnych doznań. Proces ten dokonuje się stopniowo, głównie pod wpływem przeobrażeń i osiągnięć W sferze rozwoju umysłowego oraz pod wpływem nowych sytuacji społecznych, w jakich znajduje się dziecko w wieku szkolnym.

Rozwój procesów poznawczych: wrażeń, spostrzeżeń, myślenia, pamięci, dokonujący się W procesie i w związku z-procesem uczenia się, zetknięcie się z wieloma nowymi dziedzinami wiedzy rodzi i rozwija uczucia poznawcze, kształtuje zainteresowania, w skład których te uczucia wchodzą. Kładą się one także u podstaw motywacji do uczenia się szkolnego, do ‚ zdobywania wiedzy o świecie w różnych, także pozaszkolnych sytuacjach. Uczucia poznawcze skłaniają dziecko do aktywności w poszukiwaniu interesujących je treści. Istnieją jednak na poziomie tego wieku różnice między dziećmi, zarówno pod względem natężenia tych uczuć, jak i treści, które przyciągają ich uwagę i wywołują żywe zaciekawienie. Uwarunkowania tych różnic należy szukać w doświadczeniach dzieci, w sytuacjach, które najpierw wzbudziły, a potem utrwaliły określone nastawienia emocjonalne. Na przykład dzieci w młodszym wieku szkolnym mogą już w różny sposób ustosunkowywać się emocjonalnie do poszczególnych przedmio– tów szkolnych, do treści i tematyki książek, do rzeczy, które pragną kolekcjonować. Jakkolwiek dziecko stojące u progu szkoły i dobrze do niej przygotowane przejawia żywe zainteresowanie dla .otoczenia i świata, to jedhak dalszy jego rozwój zależy głównie od właściwej organizacji i nasycenia bogatymi treściami procesu nauczania oraz od opieki otoczenia nad dalszym okolicznościowym uczeniem się (por. rozdział VIII, G, 3). Za-, leży też od interakcji między dzieckiem a osobami z otoczenia lub z grupami społecznymi, których staje się członkiem. Nowe stosunki społeczne, W’które wchodzi dziecko w wieku szkolnym, stwarzają swoiste warunki i dla jego uczenia się. i dla dalszego rozwoju emocjonalnego i społecznego.

W pierwszych latach wieku szkolnego nierzadko, podobnie jak to miało miejsce w wieku przedszkolnym, dziecko wyraża jeszcze w sposób burzliwy swoje emocje. Takie oddzielne, epizodyczne reakcje emocjonalne przejawiają uczniowie kl. I i II np. w sytuacjach zabawy, zwłaszcza ruchowej, w czasie oglądania żywo je poruszających widowisk lub w sytuacjach rodzinnych, kiedy mocno z czegoś się cieszą, smucą albo ria coś lub kogoś gniewają. Takie emocje, zarówno pozytywne: radości, tkliwości, wzruszenia, jak i negatywne: strachu, złości, gniewu, wybuchają w pewnych sytuacjach, mają wyraźną przyczynę i są skierowane ku określonemu przedmiotowi. Różnica jednak między dzieckiem przedszkolnym i szkolnym zaznacza się w tym, iż dziecko szkolne już nie daje im takiego pełnego i nieskrępowanego upustu: stara się, zwłaszcza w sytuacjach szkolnych, wobec rówieśników lub obcych osób dorosłych, pohamować je i zapanować nad nimi. Udaje mu się to zazwyczaj tylko częściowo: reakcje emocjonalne u dzieci w tym wieku bywają jeszcze bardzo wyraziste i „czytelne” dla otoczenia – zwłaszcza dla ludzi dorosłych. Z wiekiem zachodzą pod tym względem zmiany i w drugiej fazie młodszego wieku szkolnego, głównie w związku z życiem w zespole klasowym i w grupach rówieśniczych, dochodzi, do niwelacji labilności uczuć, tak charakterystycznej dla okresu przedszkolnego, i do coraz lepszego panowania nad reakcjami emocjonalnymi.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.