Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

STEROWANIE WEWNĘTRZNE – STRUKTURY POZNAWCZE CZ. II

System struktur poznawczych, które stanowią względnie trwałe cechy człowieka, jest głównym składnikiem osobowości. Zatem w koncepcji poznawczej osobowość to przede wszystkim pewna organizacja informacji zakodowanych w pamięci człowieka, to całokształt doświadczenia jednostki. Taka definicja osobowości jest niezwykle prosta, jest ona również niezwykle pożyteczna.

Struktury poznawcze, które są podstawą regulacji wewnętrznej, można scharakteryzować z punktu widzenia treści oraz z punktu widzenia ich cech formalnych. Sprawy te omówię kolejno. Struktury poznawcze są źródłem informacji o otoczeniu, o własnym „ja” oraz o programach działania, które umożliwiają osiągnięcie planowanych celów. Aby lepiej poznać, jaką rolę odgrywają te informa- cje, załóżmy, że indywidualne doświadczenie człowieka zostało wyłączone, że stał się on istotą bez osobowości. Neisser podaje interesujący przykład takiej niezwykłej sytuacji: „W ciągu kilku godzin byłem pogrążony w śnie. Tonus mojego ciała był jednak dość wysoki i nie miałem żadnych marzeń sennych, tak iż wydawało mi się, że nie tyle znajduję się w stanie snu, co w stanie podobnym do transu. W tym czasie nie miałem świadomości swojej tożsamości ani swego poprzedniego doświadczenia, ani świata zewnętrznego. Zdawałem sobie sprawę, że w jakimś bliżej nie określonym miejscu zachodzą procesy myślowe. Nie wiedziałem jednak […] kim jestem i że ja jestem jakimś ja [that 1 was an I]. Miałem wyraźną świadomość izolacji od jakichkolwiek treści doświadczenia. Fakt ten nie był ani przyjemny, ani nieprzyjemny: nie prowadził on do żadnego celu: po prostu istniał […] Nagle jak błysk światła odzyskałem pełną świadomość swego «ja» i rzeczywistości. Stwierdzenie, że «obudziłem się» czy że «przypomniałem», chociaż prawdopodobnie poprawne, zupełnie nie ujmuje mojego przeżycia. Najważniejszą rzeczą było to, iż w ciągu krótkiego czasu mój umysł zmienił się zasadniczo. W czasie ponownego odkrywania własnego «ja» oraz otaczającego świata zaszło coś bardzo istotnego: nagle wszystkie szczegóły rzeczywistości stały się dla mnie wyraźnie widoczne. W jednej chwili miałem świadomość izolacji od otoczenia, w następnej – byłem sobą w złożonym świecie: zdawałem sobie sprawę z czasu, przestrzeni, ruchu i dążeń.” 8

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.