Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

Technika i społeczeństwo wzajemnie na siebie wpływają

Naukę można także postrzegać jako wytwór społeczny. Naukowcy podejmują się trudnego zadania wyjaśnienia tego, co „widzą”. Celem wystąpień na sesjach naukowych, funkcjonowania nieformalnego obiegu sprawozdań z przeprowadzonych badań oraz publikacji w czasopismach naukowych, jest przekonanie środowiska naukowego o słuszności przedstawionych badań.

Technika i społeczeństwo wzajemnie na siebie wpływają. Warunki społeczne kierują uwagę ku problemom wymagającym rozwiązań technicznych, a rozwój techniki stymuluje aktywność społeczną. Niekiedy technologia opracowana w celu rozwiązania jednego problemu tworzy następne. Na przykład: wynalazek samochodu zapewnił ludziom swobodę przemieszczania się, ale jednocześnie osłabił centra miast i kontrolę społeczności lokalnych nad jednostką, a także przyczynił się do wzrostu śmiertelności wskutek wypadków samochodowych. Automatyzacja jest przykładem tego, w jaki sposób rozwój techniki przynosi korzyść jednej grupie (pracodawcom), a szkodzi innej (robotnikom zastępowanym przez maszyny).

Jakkolwiek technika wpływa na zmiany społeczne, nie jest to wpływ nie kontrolowany. Rozwój i zastosowanie techniki ograniczają czynniki społeczne, polityczne, ekonomiczne, a nawet etyczne. Pokazuje to przykład wprowadzenia zakazu tworzenia centralnej kartoteki zawierającej dane na temat wszystkich obywateli.

Wzrost znaczenia nauki i techniki spowodował, że specjaliści mają większy udział w formułowaniu i prowadzeniu polityki społecznej niż zwykli obywatele. Ostatnio jednak podnoszą się głosy, że opinie specjalistów nie zawsze odzwierciedlają społecznie uznane sądy i wartości. W konsekwencji, coraz większą rolę w kreowaniu i prowadzeniu polityki społecznej zaczynają odgrywać wykształceni niespecjaliści (np. bioetycy w szpitalach czy nienaukowcy zasiadający w komisjach oceniających projekty badań naukowych). Innym sposobem rozwiązania tego problemu jest dążenie do podniesienia poziomu nauczania w zakresie nauki i techniki. Przykłady omówione w rozdziale 14 dowodzą, że Stany Zjednoczone odnoszą na tym polu mniejsze sukcesy niż takie kraje, jak Japonia.

Ludność (populacja) danego społeczeństwa jest jednym z głównych czynników kształtujących jego strukturę społeczną i kulturę. Tematem tego rozdziału będzie demografia – nauka zajmująca się przyrostem, przemieszczaniem się, spadkiem i składem ludności. Omówimy światowe tendencje w tym zakresie, metody ich wyjaśniania oraz kwestie polityki ludnościowej. Następnie zajmiemy się ludnością Stanów Zjednoczonych i zmianami, jakie w niej zachodzą i będą zachodziły.

Zbiorowości ludzkie, czyli populacje, nie znajdują się w bezruchu: mogą rosnąć, maleć i przemieszczać się. Mają one strukturę, która również może się zmieniać. Demografia jest nauką o tendencjach w obrębie populacji. Zajmuje się nie tylko ustalaniem liczby urodzeń, zgonów czy przemieszczeń, ale formułuje także pytania na temat konsekwencji zmian zachodzących w populacji i ich wpływu na ludzkie życie. Nauka ta musi uwzględniać czynniki społeczne, kulturowe i środowiskowe, jakie wpływają na zmiany w populacji, chociaż nie wszystkie z nich można dokładnie wyjaśnić. Demografia jest nauką złożoną i nieścisłą. Próbując opisać zmiany zachodzące w populacji, demografowie posługują się określonym zbiorem pojęć.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.