Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

Trudności z metodą reprodukcji rysunkowej

Wskaźnik rysunkowej reprodukcji budzi jednak szereg wątpliwości. Osoby badane zdają sobie niejednokrotnie sprawę z tego, że nie potrafią reprodukować dokładnie figury oryginalnej ani przedstawić w postaci rysunku tego, co zachowało się w ich pamięci. Wchodzą tu w grę dwa względy: ograniczone zdolności rysunkowe i to, że przypomnienia nie są dostatecznie wyraziste. W rezultacie reprodukcja jest często w przekonaniu jej autora czymś bardzo niedoskonałym. Waży na wynikach zarówno nieumiejętność dokładnego przedstawienia tego, co zachowało się dobrze w pamięci, jak i zasadnicza trudność uwzględnienia w reprodukcji rysunkowej tego, co uległo częściowemu zatarciu (brak jest potrzebnych środków wyrazu). Fragmenty, które w subiektywnym odczuciu osoby badanej są dobrze pamiętane, zostają przedstawione pod względem formy tak samo jak fragmenty pamiętane niedokładnie. Ponadto w zakresie zdolności rysunkowych stwierdza się bardzo duże różnice indywidualne, a dodatkowym utrudnieniem jest to, że u poszczególnych osób funkcjonują różnorodne schematy utrwalone w doświadczeniu dotyczącym przedstawiania kształtów. Reprodukcja rysunkowa nie jest więc dokładnym obrazem tego, co w istocie przechowuje się w pamięci. Stopień zniekształcenia może być bardzo różny, a eksperymentator nie ma możliwości oceny jego wielkości.

Dalsza trudność związana z metodą reprodukcji rysunkowej polega na braku ścisłych obiektywnych kryteriów kwalifikacji poszczególnych wytworów. Dotyczy to zarówno ocen porównawczych stopnia różnic między poszczególnymi reprodukcjami a oryginałem, który był przedmiotem percepcji, jak i ocen rodzaju stwierdzanych różnic. Trudności tej nie udało się przezwyciężyć i niewątpliwie zaciążyło to na uzyskiwanych wynikach, aczkolwiek istnieją – oprócz odwoływania się do ocen kilku osób – interesujące próby posługiwania się wskaźnikami obiektywnymi w tym zakresie (Hanawalt i Demarest, 1939).

Szeregu trudności związanych ze stosowaniem metody reprodukcji rysunkowej można uniknąć w przypadku posługiwania się metodą rozpoznawania. Metoda rozpoznawania wymaga jednak starannego przygotowania materiału eksperymentalnego w taki sposób, aby obejmował on możliwie szeroki zakres istotnie zachodzących zniekształceń i pozwalał na stosowanie obiektywnych ocen porównawczych. Osiągnięcie tego nie jest łatwe, metoda stwarza jednak w tym zakresie pewne możliwości. Należy zaznaczyć, że metoda ta zmusza do operowania tylko pewnymi, z góry ustalonymi kategoriami zniekształceń, które nie dają prawdopodobnie pełnego obrazu zniekształceń zachodzących u poszczególnych osób w ich procesach pamięci.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.