Szukasz psychologa sportu lub pracy w Warszawie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszych gabinetach!

Źródła informacji prognostycznych – dalszy opis

Źródła informacji niezbędnej do podjęcia wielu decyzji typu selekcyjnego Najczęstsze są rozmaite – od nieformalnej, niesystematycznej obserwacji uczniów w sy- źródła informacji tuacjach codziennych, do formalnych testów, które przeprowadza i interpre- prognostycznej tuje specjalista w zakresie mierzenia i testowania. Gdzieś pomiędzy tymi dwoma źródłami można umieścić ogólne i subiektywne opinie o uczniach, które wyrabia sobie każdy nauczyciel nie umiejąc ich nawet uzasadnić Źródłem informacji prognostycznej często bywają planowane obserwacje i wywiady (czasami ustrukturalizowane, czasami nie) oraz zadawane uczniom codziennie prace i testy wymyślone przez nauczyciela, gdyż jednym z najlepszych wskaźników przyszłych dokonań ucznia są jego aktualne wyniki w podobnych lub pokrewnych czynnościach.

W pobliżu formalnego krańca skali potencjalnych źródeł informacji prognostycznej mieszczą się dostępne w handlu testy standaryzowane. Testy te, przeprowadzane indywidualnie lub grupowo, służą zebraniu rozmaitego rodzaju informacji o charakterze oceniającym, które mogą być użyteczne w przewidywaniu przyszłych osiągnięć uczniów. Można je poklasyfikować według tego, co mają mierzyć, i typu dostarczanej przez nie informacji. Wymienimy w tym miejscu kilka najpowszechniejszych kategorii, a później poznamy ich cechy szczególne.

– 4. Testy diagnostyczne Poziom specyficznych wiadomości i umiejętności wstępnych w zakresie rozmaitych dziedzin objętych programem, np. rozumienie czytanych tekstów i zasób słów, wykonywanie operacji rachunkowych warunkujących umiejętność dodawania, odejmowania, mnożenia i dzielenia.

– 5. Testy zainteresowań Preferencje rozmaitych rodzajów aktywności. czyli zamiłowanie lub niechęć do nich.

Przy zbieraniu – w celu dokonania selekcji – danych o charakterze prognostycznym na podstawie obserwacji i testów trzeba uwzględnić wiele rzeczy. Ma to związek z podstawowymi pojęciami i regułami oceniania, ale w tej chwili nie jesteśmy jeszcze dostatecznie przygotowani do dyskusji na ten temat. Najpierw musimy się dowiedzieć czegoś o trzeciej ważnej formie, w jakiej dane o charakterze oceniającym występują w procesie kształcenia – chodzi o korygowanie, czyli korygujące sprzężenie zwrotne.

Kiedy już korzystając z danych o charakterze oceniającym zadecydujemy, jakim oddziaływaniom należy poddać określonych uczniów, musimy się zająć wpływem nauczania na każdego z nich. Czy każdy uczeń odnosi korzyści z zaoferowanego mu rodzaju nauczania? Czy każdy uzyskuje korygującą informację zwrotną, która pozwala mu zmodyfikować wykonanie następnych prób?Czy nauczyciel otrzymuje informację zwrotną o staraniach ucznia, która mówiłaby mu, jak udoskonalić własną pracę?

Jak pamiętamy z rozdziałów 11. i 12., jedna z reguł warunkujących rozwój, podstawowa reguła sprzężenia zwrotnego, implikuje niezbędność korygującej informacji zwrotnej dla rozwoju, w tym również dla postępów w uczeniu się. Jeżeli znamy rezultaty własnego postępowania, to łatwiej będzie nam je zmodyfikować i poprawić. Ponieważ nasze (nauczycieli) zadanie polega przede wszystkim na wywołaniu zmian w zachowaniu naszych uczniów i naszym własnym, znaczenie korygującej informacji zwrotnej jest zrozumiałe. Musimy wnikliwiej spojrzeć na funkcję informacji zwrotnej w dydaktyce i na możliwości wykorzystania jej w celu skuteczniejszego uczenia się i nauczania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.